Poprawiny

Na półki księgarskie trafia Dramat narodowy zatytułowany „Poprawiny”, napisany przez Franciszka Michnę. Jest to pisana wierszem na 250 stronach historia wad współczesnej Polski, chociaż dostaje się też przywódcom Polski międzywojennej. „Poprawiny” są dialogiem z „Weselem” Wyspiańskiego, chociaż może lepiej byłoby powiedzieć – kontynuacją myśli wieszcza. Bo z „Poprawin” wynika, że wciąż nie potrafimy, jako naród, wykorzystać szans na naprawę Rzeczypospolitej i wciąż zostajemy ze sznurem w rękach (współcześnie nazywanym „smyczą”). A zamiast czapki z pawimi piórami nasze głowy okrywają bejsbolówki, oczywiście z daszkiem odwróconym do tyłu.

Przestrzenią akcji tego dramatu jest teatr (symbol Polski) z podzielonym przez polityczne przekonania i spory zespołem aktorskim. Instytucją kierują różni dyrektorzy, w zależności od tego, jaka opcja polityczna wygrywa wybory. W przygotowywanych spektaklach obnażają pustkę intelektualną i moralną współczesnego społeczeństwa, obłudę polityków wszystkich ugrupowań i hipokryzję oraz chciwość Kościoła.

Franciszek Michna, niczym kolejny wieszcz głosi konieczność naprawy Polski i powrotu do ideałów, choćby tych z czasów solidarnościowej rewolucji. Ideałów, które po 1089 roku zostały zaprzepaszczone.

Poprawiny” napisane są chwilami dosadnym językiem, często z sarkastycznym humorem i na pewno z troską o Polskę. Warto przeczytać.

Tagi: , , , , , , ,

Zwierzęta. Prawdziwi przewodnicy człowieka

To już kolejna książka Grzegorza Kaźmierczaka – „Zwierzęta. Prawdziwi przewodnicy człowieka”. Autor po raz kolejny dotyka Matki Natury i w niej poszukuje, a w zasadzie odkrywa przed Czytelnikiem mistykę naturalnej energii w formie usposobienia zwierząt. W książce omówionych zostało prawie 100 gatunków, zarówno tych nam bliskich, żyjących w naszym polskim ekosystemie (np. kret, krowa, borsuk, jeż), jak również tych egzotycznych, znanych nam tylko z albumów, książek, ogrodów zoologicznych i telewizyjnych programów przyrodniczych, jak na przykład krokodyl, kangur, orangutan, wieloryb. Ta książka, jak i poprzednie tego autora, jest propozycją dla ludzi zainteresowanych stylem życia bliskim naturze, prawdziwej miłości, w którą jesteśmy obdarzeni, przyjaźni człowieka z innymi przedstawicielami naszej planety. Sami sprawdźcie czego możemy uczyć się od naszych braci mniejszych – zwierząt.

Tagi: , , , , , ,

Nie ma granic. W innych wymiarach

Joanna Piłatowicz wkroczyła w przestrzeń literacką zbiorem opowiadań „Opowieści z pogranicza światów”, w których realność przeplata się z fantastyką. Dzisiaj na półkach księgarskich możemy znaleźć kolejne opowiadania, zamknięte w zbiorze „Nie ma granic. W innych wymiarach”. Nie są one jednak kontynuacją historii z pierwszej książki. Wyjątkiem jest „Irenka- rozmowy skype’owe”. Przypomnijmy, bohaterka jest zdiagnozowana jako osoba chora na depresję, lecz całkiem dobrze radzi sobie na studiach prawniczych. Podejście bohaterki do choroby zawiera się w jej rozmowach z koleżanką Kunegundą.

Z pewnością, więzią łączącą dwie książki Joanny Piłatowicz jest tematyka zawartych w nich opowiadań. Autorka nadal porusza ważne sprawy dla większości ludzi: wiarę w przeznaczenie, w reinkarnację, w wyższą instancję, złożoność psychiki człowieka i jego relacje z innymi oraz ze światem. Również forma opowiadań jest podobna. Narracja często jest utrzymana w stylu oniryczno-surrealistycznym, co pozwala wejść w filozofię świata przedstawionego przez autorkę zupełnie innymi drzwiami świadomości. „Nie ma granic. W innych wymiarach”, to takie literackie LSD. Na szczęście nieszkodliwe dla zdrowia.

Tagi: , , , ,

Rok w ruskim cyrku

Rok w ruskim cyrku”, to trochę dziennik, trochę literatura drogi i w znacznej mierze literatura obyczajowa.

Osią historii opowiadanej przez Piotra Kacprzaka jest tournée polskiego cyrku po ZSRR. Razem z bohaterami tej historii odwiedzamy egzotyczne regiony dawnego Związku Radzieckiego, poznajemy kulturę ich mieszkańców, przyrodę, zabytki. Poznajemy też kulisy pracy w cyrku. Tę wiedzę przekazuje czytelnikowi główny bohater opowieści, kierownik tego cyrku. To jego oczami, jego wrażliwością i z jego perspektywy wchodzimy do cyrkowego świata. Nie tylko tego konkretnego cyrku. Również cyrków zachodnich, do których autor często nas odsyła poprzez liczne dygresje. Jest też wątek dotyczący homoseksualizmu. Okazuje się, że wśród obywateli tego swoistego państwa, jakim był opisywany w książce cyrk, egzystowała też widoczna grupa osób homoseksualnych. Czy miało to jakiś wpływ na atmosferę życia w tym hermetycznym świecie? Z pewnością tak.

Jest jednak jeszcze jedno przesłanie tej książki, które sam autor wyraźnie eksponuje:

Pozostaje więc tylko mieć nadzieję, że przedstawiony tu obraz, oparty na rzeczywistych wydarzeniach i autentycznych historiach, być może pozwoli czytelnikowi na zmianę nastawienia do Rosjan i Rosji, a przez to też do samego siebie.    

Tagi: , , , , , , ,

Kandydat na prezydenta – Janusz Płoński

Książka „Kandydat na prezydenta” Janusza Płońskiego, pisarza, scenarzysty i znanego telewizyjnego dziennikarza, to forma zabawnej, miejscami wręcz komicznej, ale także zdystansowanej refleksji o sobie w kontekście życiowych doświadczeń. Charakterystykę autora w pewnej mierze widać w jego filmowym bohaterze z serialu „Alternatywy 4″, a jest nim Stanisław Anioł – człowiek przekorny i koniunkturalny, potrafiący się odnaleźć i dostosować do okoliczności. Tym razem autor polemizuje z czytelnikami, czy byłby dobrym prezydentem kraju, nie szczędząc przy tym kpin z systemu. Prezentuje szereg argumentów na swoją korzyść, by za chwilę pośmiać się, a nawet wyśmiać samego siebie.

Ta książka to doskonała lektura dla oczekujących prawdziwego samokrytycyzmu i autoironii. Spójrzmy na  fragment wypowiedzi naszego samozwańczego prezydenta: „Jestem bogiem. Jestem miłością. Jestem nikczemnością. Jestem podłością i szlachetnością. Jestem wzniosłością. Jestem robakiem, którego każdy może rozdeptać. Szczurem w łapach pseudonaukowców. Obywatelem w łapach pseudopolityków. Najemnym pracownikiem w łapach pseudomanagerów. Przyjacielem w łapach pseudoprzyjaciół. Człowiekiem wśród pseudoludzi. Jestem. Albo tylko wydaje mi się, że tak jest – żałosny patos czy prawdziwy ból istnienia?”

Tagi: , , ,

Wzgórze Młynarza

Wzgórze Młynarza Krzysztofa P. Łabendy jest powieścią o dwóch miłościach. Pierwsza z nich, liryczna, wynikająca ze spotkania Małgorzaty i Piotra oraz ich uczucia, które po dziesięcioleciach wreszcie znajduje swoje spełnienie. Oboje próbują nadrobić stracony czas i, choć nie wolni od obaw, planują wspólne życie. Ta część historii pełna jest zmysłowości oraz erudycji autora, który swobodnie zabiera czytelnika w podróż po uliczkach, knajpkach i ciekawych zaułkach Paryża, Normandii oraz Gdańska. W ich pełne ciepłego uczucia i dojrzałej namiętności życie wkracza Katarzyna – piękna, inteligentna studentka Piotra. I w tym miejscu zaczyna się historia drugiej, całkowicie odmiennej miłości. Katarzyna także kocha Piotra, ale miłością chorą, zaborczą. Dziewczyna, dzięki koneksjom wpływowego ojca, zostaje asystentką Piotra. Tę pozycję próbuje wykorzystać do zdobycia Bonerskiego. W pierwszej kolejności będzie chciała wyeliminować z życia Piotra jego kobietę – Małgorzatę. Jeśli to się nie uda, dla spełnienia swoich psychopatycznych pragnień nie zawaha się podjąć próby zabicia także i swego ukochanego. Tytułowe Wzgórze Młynarza to nazwa posiadłości ojca Katarzyny, na której rozegrają się zaplanowane przez nią dramatyczne sceny.

Powieść Krzysztofa P. Łabendy na pewno nie nudzi. Polecam.

Tagi: , , , , ,

Spotkanie autorskie – Łódź

W dniu 27 kwietnia 2015 roku w Łodzi odbędzie się wieczór autorski Piotra Wołoszyka.

Piotr Wołoszyk jest autorem kilku powieści w tym tej pod tytułem „Opuścić wczoraj”.

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych, którzy będą w okolicy na to spotkanie.

Bałucki Ośrodek Kultury, godzina 18.00 ul. Żubardzka 3.

Tagi: , ,

Niezapomniany

Po co tyle biurokracji? Czemu z powodu morderstwa musimy uruchamiać cała maszynerię prawną?Te pytania z pewnością przeszły przez myśl pierwszym osadnikom Kontynentu Ghul, gdy zakładali Arkan. Wniosek był jeden: trzeba wszystko uprościć. Morderstwo z rozsądnym motywem – pierwsza kategoria. Morderstwo z rozsądnym motywem bez braku współpracy mordercy – druga kategoria. Morderstwo bez adekwatnego motywu – trzecia kategoria i trzydzieści dni odsiadki. Proste? Do czasu…

„Niezapomniany” to historia policjanta, najemnika i… pewnego młodego człowieka, którzy zostają postawieni w obliczu niemałej trudności: który formularz wybrać do protokołowania zabójstwa jeśli: a) mordercy nie ma b) zabójstwo zaczyna mieć tło polityczne…

Jak potoczy się przygoda bohaterów zderzających się ze zbyt szeroko rozumianym prawem do wolności oraz z własnymi lękami?

Tagi: , , , ,

Między snem a jawą

W przeddzień zorientowania się przez Ewę Bogucką, że zaszła w ciążę, nawiedza ją przedziwny sen, który rozbudza w niej marzenia o szlachetnie urodzonym ojcu i życiu w arystokratycznym świecie, powodując obrzydzenie do PRL-owskiej szarej rzeczywistości i środowiska, w którym przyszło jej egzystować. Kobieta od dzieciństwa boryka się z przeciwnościami losu. Odnosi wrażenie, że przez całe życie towarzyszy jej jakiś niematerialny, nieuchwytny wróg. Na szczęście doświadczenie uczy ją, że istnieje też pewien dobry duch, który wyciąga ją z wszelkich opresji. Nielubiana, żmudna praca, połączona ze studiami zaocznymi, nieudane małżeństwo, nieprzyjemne środowisko – wszystko to w połączeniu z pragnieniem wyrwania się do innego piękniejszego świata doprowadza ją do psychozy. Wytrwale z nią walczy i dąży do zmiany otoczenia, co  w końcu się jej udaje. Zdobywa etat w gazecie codziennej. Jednak rozpada się jej małżeństwo. Po rozwodzie poświęca się całkowicie wychowywaniu syna, którego urodzenie stanowi jedyny promień szczęścia w jej ponurym życiu, gdyż lubiana początkowo praca staje się uciążliwa z powodu nacisków partii i cenzury. Spełnienie znajduje Ewa dopiero z chwilą powstania „Solidarności”, podejmując decyzję rezygnacji z zapewniającej dostatnie życie pracy w oficjalnej prasie i przejścia na etat do Związku. Jednak wówczas zaczyna się najdramatyczniejszy okres w jej życiu.

Tagi: , , , , ,

Kolejne losy bohaterki książki Anety Skarżyński

Czytelnicy, pamiętający „Wyspy Naftalinowe”, pamiętają też zapewne główną bohaterkę powieści. Jest nią Aneta, dziewczyna o barwnej osobowości i trudnym do okiełznania temperamencie, potęgowanym nadpobudliwością psychoruchową. Aneta i jej zabawne historie życiowe powraca w drugim tomie powieści, zatytułowanym „Wyspy Paprykarzowe”. Tym razem będziemy świadkami jej dojrzewania, gdyż powieść rozpoczyna się, gdy Aneta ma piętnaście lat i rozpoczyna kolejny etap edukacji, w szkole średniej. Nauka nie stanowi dla niej spraw priorytetowych, za to chętnie skupia się na lekcjach muzyki i plastyki, a przede wszystkim na budowaniu ciekawych znajomości. W liceum pedagogicznym, wspólnie z dwiema przyjaciółkami tworzy grupę, która swoimi działaniami przyprawia o ból głowy nauczycieli i rówieśników. W tym czasie znajduje też swoją pierwszą, prawdziwą miłość. „Wyspy Paprykarzowe” Anety Skarżyński kończą się, gdy bohaterka jej powieści wyjeżdża z rodzinnego Szczecina na studia, jednak autorka zapowiada, że to nie koniec przygód Anety.

… przybywaj na „Wyspy Pieprzowe” po kolejną porcję przygód! Z radością Cię powitam, ugoszczę i sprawię, że zapomnisz o wszelkich strapieniach i obawach. A tymczasem pozdrawiam Cię serdecznie i… już zmykam. Do zobaczenia niebawem! – pisze w zakończeniu Aneta Skarżyński. Czekamy zatem, licząc, że na ponowne spotkanie faktycznie nie będziemy musieli czekać zbyt długo.

Tagi: , , , ,